Ochrona Danych Osobowych w Kościele Katolickim

Dekret ogólny

w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych

osobowych w Kościele katolickim

 

wydany przez Konferencję Episkopatu Polski, w dniu 13 marca 2018 r., podczas 378. Zebrania Plenarnego w Warszawie,

na podstawie kan. 455 Kodeksu Prawa Kanonicznego, w związku z art. 18 Statutu KEP,

po uzyskaniu specjalnego zezwolenia Stolicy Apostolskiej z dnia 3 czerwca 2017 r.

 

 

Chrześcijaństwo wniosło do kultury europejskiej przekonanie o nienaruszalnej godności osoby   ludzkiej.   Zakorzenione   ono   jest   w   fakcie   stworzenia   człowieka   na   „obraz i podobieństwo” Boga. Godność jest przymiotem ludzkiej natury rozumnej i wolnej. Uznanie godności człowieka wymaga odpowiedniej ochrony danych osobowych.

 

Biorąc pod uwagę zasady ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych stosowane dotychczas w Kościele katolickim w Polsce, a zwłaszcza mając na uwadze:

– kan. 220 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 23 Kodeksu Kanonów Kościołów

Wschodnich, gwarantujące prawo do dobrego imienia i prawo do ochrony intymności,

– kan. 482-491 i kan. 535 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 252-261 i kan. 296

Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, zobowiązujące każdą parafię do prowadzenia ksiąg parafialnych, zgodnie z przepisami Konferencji Biskupów i biskupa diecezjalnego oraz zobowiązujące proboszcza do ich właściwego sporządzania i przechowywania oraz dotyczące obowiązku posiadania archiwum przez kurie diecezjalne i parafie, i zasad ich prowadzenia,

–  kan.  1067  i  1069  Kodeksu  Prawa  Kanonicznego  oraz  kan.  784  i  786  Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, dotyczące kanonicznego przygotowania do małżeństwa, a w  szczególności  przekazywania  informacji  o  okolicznościach  mających  znaczenie  dla możliwości jego zawarcia,

– Motu proprio La cura vigilantissima z dnia 21 marca 2005 r. (AAS 97(2005), s. 353-376),

–   Przepisy    Konferencji    Episkopatu   Polski    o    prowadzeniu   ksiąg    parafialnych:

ochrzczonych,  bierzmowanych,  małżeństw  i  zmarłych,  oraz  księgi  stanu  dusz  z  dnia

26 października 1947 r.,

– Instrukcję opracowaną przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz Sekretariat Konferencji Episkopatu Polski z dnia 23 września 2009 r. „Ochrona danych osobowych w działalności Kościoła katolickiego w Polsce”,

– Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wystąpień z Kościoła oraz powrotu do wspólnoty Kościoła z dnia 7 października 2015 r.,

– oraz inne regulacje prawa partykularnego,

 

przypominając powszechnie uznaną zasadę autonomii państwa i Kościoła,

 

mając    na    względzie    konieczność    pogodzenia    ochrony    danych    osobowych z korzystaniem z podstawowego prawa do wolności religijnej, zagwarantowanego również w prawie pozytywnym, także w jego wymiarze instytucjonalnym,

 

działając    w    celu    uszczegółowienia    przepisów    Kodeksu   Prawa    Kanonicznego

i uaktualnienia przepisów prawa partykularnego, postanawia się, co następuje:

 

Zagadnienia ogólne

 

Art. 1 – Przedmiot regulacji

Niniejszy  dekret  określa  szczegółowe  zasady  ochrony  osób  fizycznych  w  związku

z przetwarzaniem danych osobowych w Kościele katolickim w Polsce.

 

Art. 2 – Odesłanie do innych przepisów prawa kanonicznego

Zasady  redagowania,   zarządzania   oraz   nadzoru   nad   zbiorami   danych,   a   także

wykorzystywania danych, są określone przez przepisy powszechnego oraz partykularnego prawa kanonicznego, uzupełniane w razie potrzeby przez przepisy wydane przez Konferencję Episkopatu Polski.

 

Art. 3 – Zakres przedmiotowy

Niniejszy  dekret  ma  zastosowanie  do  przetwarzania  danych  osobowych  w  sposób

całkowicie lub częściowo zautomatyzowany oraz do przetwarzania w sposób inny niż zautomatyzowany danych osobowych stanowiących część zbioru danych lub mających stanowić część zbioru danych.

 

Art. 4 – Zakres podmiotowy

Niniejszy dekret stosuje się do publicznych kościelnych osób prawnych.

 

Art. 5 – Słowniczek pojęć

Na potrzeby niniejszego dekretu:

1) „dane osobowe” oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą”); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej;

2) „przetwarzanie” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;

3) „zbiór danych” oznacza uporządkowany zestaw danych osobowych dostępnych według określonych kryteriów, niezależnie od tego, czy zestaw ten jest scentralizowany, zdecentralizowany czy rozproszony funkcjonalnie lub geograficznie; w działalności Kościoła zbiorami danych są w szczególności: księgi parafialne zawierające rejestr ochrzczonych, bierzmowanych, Pierwszej Komunii świętej, zawartych małżeństw, zgonów, jak również rejestr parafian, alumnów seminariów duchownych, nowicjuszy i członków instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego;

4) „administrator” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną, która ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych;

5) „podmiot przetwarzający” oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź jednostkę organizacyjną, która przetwarza dane osobowe w imieniu administratora;

6) „odbiorca” oznacza osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, bądź jednostkę organizacyjną, której ujawnia się dane osobowe. Organy publiczne, które mogą otrzymywać uznawane za odbiorców;

7)  „zgoda”  osoby,  której  dane  dotyczą  oznacza  dobrowolne,  konkretne,  świadome i jednoznaczne okazanie woli, którym osoba, której dane dotyczą, w formie oświadczenia lub wyraźnego działania potwierdzającego, przyzwala na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych;

8) „naruszenie ochrony danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utracenia, zmodyfikowania, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych;

9) „dane wrażliwe” oznaczają dane ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych oraz dane genetyczne, dane biometryczne a także dane dotyczące zdrowia lub seksualności osoby fizycznej;

10) „dane genetyczne” oznaczają dane osobowe dotyczące odziedziczonych lub nabytych  cech  genetycznych  osoby  fizycznej,  które  ujawniają  niepowtarzalne  informacje o fizjologii  lub  zdrowiu  tej  osoby  i  które  wynikają  w  szczególności  z  analizy  próbki biologicznej pochodzącej od tej osoby fizycznej;

11) „dane biometryczne” oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych, fizjologicznych lub behawioralnych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby, takie jak np. wizerunek twarzy lub dane daktyloskopijne;

12) „dane dotyczące zdrowia” oznaczają dane osobowe o zdrowiu fizycznym lub psychicznym osoby fizycznej – w tym o korzystaniu z usług opieki zdrowotnej – ujawniające informacje o stanie jej zdrowia.

 

 

 

Rozdział II

Zasady przetwarzania danych

 

Art. 6 – Standardy przetwarzania danych

  1. Dane osobowe powinny być:

1) przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą;

2)   zbierane   w   konkretnych,   wyraźnych   i   prawnie   uzasadnionych   celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych, do badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych nie jest uznawane za niezgodne z pierwotnymi celami;

3) adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane;

4) prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane;

5)  przechowywane  w  formie  umożliwiającej  identyfikację  osoby,  której  dane dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane; dane osobowe można przechowywać przez okres dłuższy, o ile będą one przetwarzane   wyłącznie   do   celów   archiwalnych,   do   celów   badań   naukowych   lub historycznych albo do celów statystycznych, z zastrzeżeniem że wdrożone zostaną odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą;

6)  przetwarzane  w  sposób  zapewniający  odpowiednie  bezpieczeństwo  danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych.

  1. Za przestrzeganie określonych powyżej  zasad  odpowiedzialny jest  administrator, który powinien być w stanie wykazać ich przestrzeganie. Na administratorze spoczywa obowiązek czuwania nad prawidłowym zachowaniem przedmiotowych norm kanonicznych oraz koordynacji działalności ewentualnych współpracowników.

 

Art. 7 – Dopuszczalność przetwarzania danych

  1. W działalności  publicznych  kościelnych  osób  prawnych  przetwarzanie  danych

osobowych jest dopuszczalne, jeżeli:

1) osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów;

2) przetwarzanie jest  niezbędne  do  wykonania  umowy,  której  stroną jest  osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy;

3) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na

administratorze, zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub prawa świeckiego;

4) przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej;

5) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi;

6) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności   osoby,   której   dane   dotyczą,   wymagające   ochrony   danych   osobowych, w szczególności, gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem.

  1. Przetwarzanie danych wrażliwych dopuszczalne jest wyłącznie w stosunku do osób ochrzczonych w Kościele katolickim i tych, którzy po chrzcie zostali do niego przyjęci (członków Kościoła),   łącznie   z   tymi,   którzy   złożyli   formalne   oświadczenie   woli o wystąpieniu  z  Kościoła  katolickiego,  zgodnie  z  wewnętrznymi  przepisami  Kościoła („byłych członków Kościoła”) oraz osób utrzymujących z nim stałe kontakty w związku z realizacją celów Kościoła w ramach uprawnionej działalności prowadzonej z zachowaniem odpowiednich zabezpieczeń. Dane te nie są ujawniane poza Kościołem bez zgody osób, których dane dotyczą.

 

Art. 8 – Informowanie o przetwarzaniu danych w przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą

  1. W przypadku zbierania danych od osoby, której dane dotyczą, administrator danych informuje  tę  osobę  o  przetwarzaniu,  podając  informacje  identyfikujące  administratora i pozwalające się z nim skontaktować, bądź dane kontaktowe inspektora ochrony danych, wskazując   cel   przetwarzania   danych,   podstawę   prawną   przetwarzania,   informacje o odbiorcach  oraz  zamiarze  przekazania  danych  do  publicznej  kościelnej  osoby  prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto administrator podaje informacje o okresie przetwarzania danych, informacje o prawie do żądania od administratora dostępu do danych osobowych, prawie domagania się ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania zgodnie z niniejszym Dekretem, oraz informacje o prawie wniesienia skargi do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych;

 

  1. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami.

 

Art. 9 – Informowanie przy zbieraniu danych z innych źródeł

  1. Jeżeli danych osobowych nie pozyskano od osoby, której dane dotyczą, administrator podaje osobie, której dane dotyczą, informacje wskazane w art. 8 ust. 1 oraz informacje o źródle  pochodzenia  danych.  Przekazanie  informacji  powinno  nastąpić  w  rozsądnym terminie po pozyskaniu danych osobowych – najpóźniej w ciągu miesiąca – mając na uwadze okoliczności przetwarzania danych osobowych.
  1. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania, gdy – i w zakresie, w jakim:

1) osoba, której dane dotyczą, dysponuje już tymi informacjami;

2) udzielenie takich informacji okazuje się niemożliwe lub wymagałoby niewspółmiernie dużego wysiłku; o ile obowiązek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może uniemożliwić lub poważnie utrudnić realizację celów takiego przetwarzania. W  takich  przypadkach  administrator  podejmuje  odpowiednie  środki,  by  chronić  prawa i wolności oraz prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą, w tym udostępnia informacje publicznie;

3) pozyskiwanie lub ujawnianie jest wyraźnie uregulowane prawem, przewidującym odpowiednie środki chroniące prawnie uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą; lub

4) dane osobowe muszą pozostać poufne zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy zawodowej przewidzianym w prawie, w tym obowiązkiem zachowania tajemnicy spowiedzi, zgodnie z kan. 983 § 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 1 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, tajemnicy, o której mowa w kan. 983 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 773 § 2 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich oraz tajemnicy duszpasterskiej.

 

Art. 10 – Publikacja periodyków urzędowych

  1. Roczniki (informatory,    schematyzmy,    itp.)    jako    użyteczne    narzędzia    do wykonywania zadań instytucjonalnych kościelnych publicznych osób prawnych, wydawane są pod ich własną redakcją i zawierają dane niezbędne do określenia organów, urzędów, struktur, osób uprawnionych do ich reprezentacji i personelu pomocniczego.
  1. Periodyki informacyjne przeznaczone do użytku wewnętrznego, opisujące najważniejsze wydarzenia z życia i działalności redagujących je podmiotów kościelnych, mogą zawierać dane dotyczące osób uczestniczących w uroczystościach i wydarzeniach oraz dane dotyczące osób, które złożyły darowiznę, o ile w poszczególnych przypadkach zainteresowani nie wnosili o ich nieujawnianie.
  2. Zasady zawarte w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do publikacji cyfrowych i stron internetowych.

 

 

 

Rozdział III

Prawa osoby, której dane dotyczą

 

Art. 11 – Prawo do informacji o przetwarzaniu danych

  1. Osoba, której  dane  dotyczą,  jest  uprawniona  do  uzyskania  od  administratora

potwierdzenia, czy przetwarzane są jej dane osobowe, a jeżeli ma to miejsce, jest uprawniona do uzyskania dostępu do nich oraz do otrzymania następujących informacji:

1) cele przetwarzania;

2) kategorie odnośnych danych osobowych;

 

3) informacje o odbiorcach lub kategoriach odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione;

4) w miarę możliwości planowany okres przechowywania danych osobowych, a gdy nie jest to możliwe, kryteria ustalania tego okresu;

5) informacje o prawie do żądania od administratora sprostowania, usunięcia lub

ograniczenia przetwarzania danych osobowych, zgodnie z niniejszym Dekretem;

6)  informacje  o  prawie  wniesienia  skargi  do  Kościelnego  Inspektora  Ochrony Danych;

7)  jeżeli  dane  osobowe  nie  zostały  zebrane  od  osoby,  której  dane  dotyczą  –informacje o ich źródle.

  1. Jeżeli dane  osobowe  są  przekazywane  do  publicznej  kościelnej  osoby  prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osoba, której dane dotyczą, ma prawo zostać poinformowana o odpowiednich zabezpieczeniach, związanych z przekazaniem.
  2. Administrator, ma obowiązek, na żądanie osoby, której dane dotyczą, dostarczyć jej kopię danych podlegających przetwarzaniu.
  3. Każdy ma prawo do żądania i otrzymania, osobiście lub za pośrednictwem prawnie ustanowionego pełnomocnika, certyfikatów, wyciągów, świadectw, w postaci kopii lub dokumentu autentycznego, zawierających dane jego dotyczące. Wyłączeniu podlegają dane, które jako nie pochodzące od wnioskodawcy, są objęte tajemnicą na mocy prawa lub nie można ich oddzielić  od  danych  dotyczących  osób  trzecich  i  ze  względu  na  poufność wymagają ochrony.
  4. Za wystawienie dokumentów, o których mowa w ust. 4, administrator może pobrać opłatę w rozsądnej wysokości wynikającej z kosztów administracyjnych. Prawo pobrania opłaty dotyczy również kolejnych kopii danych osobowych podlegających przetwarzaniu, sporządzonych na wniosek osoby, której dane dotyczą po zrealizowaniu przez administratora obowiązku określonego w ust. 3.

 

Art. 12 – Prawo do żądania sprostowania danych

  1. Osoba, której  dane  dotyczą,  ma  prawo  żądać  od  administratora  niezwłocznego sprostowania dotyczących jej danych osobowych, jeżeli dane są nieprawidłowe.
  1. Wniosek o sprostowanie danych powinien zostać przedstawiony w formie pisemnej administratorowi, osobiście lub za pośrednictwem  prawnie  ustanowionego  pełnomocnika, z załączeniem właściwych dokumentów, w razie potrzeby także cywilnych.
  2. Jeżeli administrator odmówi przyjęcia wniosku o sprostowanie danych, powinien pisemnie powiadomić o  odmowie  wnioskodawcę,  który  będzie  mógł  złożyć  ponownie wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego.
  3. Sprostowanie danych dotyczących aktów i faktów dotyczących stanu kanonicznego osoby może zostać dokonane jedynie za zezwoleniem ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego.

 

Art. 13 – Prawo do żądania dokonania adnotacji i uzupełnienia danych

  1. Z uwzględnieniem  celów  przetwarzania,  osoba,  której  dane  dotyczą,  ma  prawo w uzasadnionym zakresie żądać umieszczenia w zbiorze danych adnotacji lub uzupełnienia niekompletnych danych osobowych, w tym poprzez przedstawienie dodatkowego oświadczenia.
  1. Wniosek o dokonanie adnotacji lub uzupełnienie danych powinien spełniać warunki określone w art. 12 ust. 2.
  2. Adnotacja dokonana na marginesie dokumentu stanowi jego część integralną. Jej treść winna być umieszczona w każdym wyciągu lub kopii aktu.
  3. Administrator powiadamia pisemnie wnioskodawcę o dokonanej adnotacji.
  4. W przypadku  odrzucenia  wniosku,  zostaje  on  odnotowany  i  przechowywany w aneksie do właściwego zbioru. Administrator powiadamia na piśmie o odrzuceniu wniosku zainteresowanego, który może ponownie złożyć wniosek do ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego.

 

Art. 14 – Prawo do żądania usunięcia danych

  1. Osoba, której dane dotyczą, ma prawo żądania od administratora niezwłocznego usunięcia danych osobowych, a administrator ma obowiązek bez zbędnej zwłoki usunąć dane osobowe, jeżeli zachodzi jedna z następujących okoliczności:

1) dane osobowe nie są już niezbędne do celów, w których zostały zebrane lub w inny sposób przetwarzane;

2) osoba, której dane dotyczą, cofnęła zgodę, na której opiera się przetwarzanie danych, i nie ma innej podstawy prawnej przetwarzania;

3) dane osobowe były przetwarzane niezgodnie z prawem.

  1. Jeżeli administrator upublicznił dane osobowe, a ma obowiązek ich usunięcia, to – biorąc pod uwagę dostępną technologię i koszt realizacji – podejmuje rozsądne działania, w tym środki techniczne,  by  poinformować  administratorów  przetwarzających  te  dane osobowe, że osoba, której dane dotyczą, żąda, by administratorzy ci usunęli wszelkie łącza do tych danych, kopie tych danych lub ich replikacje.
  2. Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, w zakresie w jakim przetwarzanie jest niezbędne:

1) do korzystania z prawa do swobody wypowiedzi i wolności informacji;

2) do wywiązania się z obowiązku prawnego wymagającego przetwarzania lub do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi;

3) do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych albo do celów statystycznych, o ile prawdopodobne jest, że prawo, o którym mowa w ust. 1, uniemożliwi lub poważnie utrudni realizację celów takiego przetwarzania;

4) do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń.

  1. Prawo do żądania usunięcia danych nie przysługuje w przypadku, gdy dane dotyczą udzielonych sakramentów bądź w inny sposób odnoszą się do kanonicznego statusu osoby. Tego typu wniosek powinien zostać odnotowany w zbiorze i zobowiązuje administratora do niewykorzystywania danych objętych wnioskiem bez zgody ordynariusza miejsca lub wyższego przełożonego instytutu życia konsekrowanego lub stowarzyszenia życia apostolskiego.

 

Art. 15 – Prawo do żądania ograniczenia przetwarzania

  1. Osoba, której  dane  dotyczą,  ma  prawo  żądania  od  administratora  ograniczenia przetwarzania danych w następujących przypadkach, gdy:

1) osoba, której dane dotyczą, kwestionuje prawidłowość danych osobowych – na okres pozwalający administratorowi sprawdzić prawidłowość tych danych;

2) przetwarzanie jest niezgodne z prawem, a osoba, której dane dotyczą, sprzeciwia się usunięciu danych osobowych, żądając w zamian ograniczenia ich wykorzystywania;

3) administrator nie potrzebuje już danych osobowych do celów przetwarzania, ale są one potrzebne osobie, której dane dotyczą, do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń.

  1. Jeżeli na mocy ust. 1 przetwarzanie zostało ograniczone, takie dane osobowe można przetwarzać, z wyjątkiem przechowywania, wyłącznie za zgodą osoby, której dane dotyczą, lub w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń, lub w celu ochrony praw innej osoby fizycznej lub prawnej, lub z uwagi na ważne względy interesu publicznego.
  1. Przed uchyleniem ograniczenia przetwarzania administrator informuje o tym osobę, której dane dotyczą, która żądała ograniczenia na mocy ust. 1.

 

Art. 16 – Obowiązek powiadomienia

Administrator   informuje   każdego   odbiorcę,   któremu   ujawniono   dane   osobowe, o sprostowaniu lub usunięciu danych osobowych lub ograniczeniu przetwarzania, chyba że okaże się to niemożliwe lub będzie wymagać niewspółmiernie dużego wysiłku. Administrator informuje osobę, której dane dotyczą, o tych odbiorcach, jeżeli osoba, której dane dotyczą, tego zażąda.

 

 

 

Rozdział IV

Administrator i podmiot przetwarzający

 

Art. 17 – Obowiązki administratora

  1. Administrator powinien  wdrożyć  odpowiednie  środki  techniczne  i  organizacyjne w celu ochrony danych, uwzględniając charakter, zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Administrator jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kanonicznych dotyczących starannego przechowywania, dozwolonego użytku i właściwego zarządzania danymi osobowymi.
  1. Jeżeli jest  to  proporcjonalne  w  stosunku  do  czynności  przetwarzania,  środki, o których mowa w ust. 1, obejmują wdrożenie przez administratora odpowiednich polityk ochrony danych.
  2. Zarówno na etapie projektowania, jak też w trakcie procesów przetwarzania administrator powinien zastosować odpowiednie środki techniczne i organizacyjne, służące ochronie danych a także pozwalające, aby domyślnie przetwarzane były wyłącznie te dane osobowe, które są niezbędne dla osiągnięcia celu przetwarzania.

 

Art. 18 – Współadministratorzy

  1. Jeżeli   co   najmniej   dwóch   administratorów   wspólnie   ustala   cele   i   sposoby przetwarzania,  są  oni  współadministratorami.  W  drodze  uzgodnień  współadministratorzy w przejrzysty      sposób      określają      odpowiednie      zakresy      swoich      obowiązków i odpowiedzialności.
  1. Uzgodnienia, o których mowa w ust. 1, należycie odzwierciedlają odpowiednie zakresy obowiązków współadministratorów  oraz  relacje  pomiędzy  nimi  a  podmiotami, których dane dotyczą.  Zasadnicza treść uzgodnień jest udostępniana podmiotom, których dane dotyczą.
  1. Niezależnie od uzgodnień, o których mowa w ust. 1, osoba, której dane dotyczą, może wykonywać przysługujące jej prawa wobec każdego z współadministratorów.

 

Art. 19 – Powierzenie przetwarzania i obowiązki podmiotu przetwarzającego

  1. Jeżeli przetwarzanie ma być dokonywane w imieniu administratora przez podmiot przetwarzający, podmiot ten powinien zapewniać wystarczające gwarancje wdrożenia odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych, by przetwarzanie spełniało wymogi niniejszego dekretu i gwarantowało ochronę praw osób, których dane dotyczą.
  1. Przetwarzanie danych przez podmiot przetwarzający powinno opierać się na umowie lub innym zobowiązaniu prawnym ustalającym zakres odpowiedzialności i procedury, gwarantującym, że podmiot przetwarzający:

 

1) będzie przetwarzał dane wyłącznie w zakresie i celu określonym w umowie;

2) zapewni, by osoby upoważnione do przetwarzania danych zobowiązały się do zachowania tajemnicy;

3) podejmie środki wymagane w celu zabezpieczenia danych;

4) będzie pomagał administratorowi wypełniać obowiązki w zakresie informowania osób, których dane dotyczą, realizowania ich uprawnień oraz obowiązki dotyczące zawiadamiania o naruszeniach;

5) po zakończeniu świadczenia usług związanych z przetwarzaniem zależnie od decyzji administratora usunie lub zwróci mu wszelkie dane osobowe oraz usunie wszelkie ich istniejące kopie;

6) udostępni administratorowi wszelkie informacje niezbędne do wykazania spełnienia obowiązków określonych w niniejszym artykule oraz umożliwi administratorowi lub audytorowi upoważnionemu przez administratora przeprowadzanie audytów.

  1. Podmiot przetwarzający    nie    może    korzystać    z    usług    innego    podmiotu przetwarzającego bez uprzedniej pisemnej zgody administratora.
  2. Powierzenie przetwarzania  danych  podmiotowi  nie  należącemu  do  porządku kanonicznego musi zostać dokonane na podstawie umowy zawartej zgodnie z kan. 1290

Kodeksu  Prawa  Kanonicznego  i  kan.  1034  Kodeksu  Kanonów  Kościołów  Wschodnich, z zastrzeżeniem,  że  także  na  podmiocie,  któremu  zostają  powierzone  dane  spoczywa obowiązek zachowania przepisów niniejszego dekretu.

 

Art. 20 – Przetwarzanie z upoważnienia. Obowiązek zachowania tajemnicy

  1. Podmiot przetwarzający oraz każda osoba działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego i mająca dostęp do danych osobowych przetwarzają je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego prawo.
  1. Administrator oraz każda inna osoba posiadająca stały dostęp do danych gromadzonych przez podmioty kościelne lub przez nie prawnie nabytych, jest zobowiązana do zachowania tajemnicy dotyczącej wszystkich przetwarzanych danych osobowych. Obowiązek zachowania tajemnicy pozostaje nienaruszony także po zakończeniu pełnienia funkcji.

 

Art. 21 – Rejestrowanie czynności przetwarzania

  1. Każdy administrator prowadzi rejestr czynności przetwarzania danych osobowych, za które odpowiada. W rejestrze tym zamieszcza się następujące informacje:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz dane kontaktowe administratora oraz współadministratorów, a także gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych;

2) cele przetwarzania;

3) opis kategorii osób, których dane dotyczą, oraz kategorii danych osobowych;

4) kategorie odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione;

5)  gdy  ma  to  zastosowanie,  informacje  o  przekazywaniu  danych  do  publicznej

kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

6) jeżeli jest to możliwe, planowane terminy usunięcia poszczególnych kategorii danych;

7)  jeżeli  jest  to  możliwe,  ogólny  opis  technicznych  i  organizacyjnych  środków bezpieczeństwa.

  1. Każdy podmiot  przetwarzający  prowadzi  rejestr  wszystkich  kategorii  czynności przetwarzania dokonywanych w imieniu administratora, zawierający następujące informacje:

1) imię i nazwisko lub nazwa oraz dane kontaktowe podmiotu przetwarzającego lub podmiotów przetwarzających oraz każdego administratora, w imieniu którego działa podmiot przetwarzający, a gdy ma to zastosowanie – inspektora ochrony danych;

 

2) kategorie przetwarzań dokonywanych w imieniu każdego z administratorów;

3)  gdy  ma  to  zastosowanie  –  przekazania  danych  osobowych  do  publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)  jeżeli  jest  to  możliwe,  ogólny  opis  technicznych  i  organizacyjnych  środków bezpieczeństwa.

  1. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, mają formę pisemną, w tym elektroniczną.
  2. Administrator lub   podmiot   przetwarzający    udostępniają   rejestr    na    żądanie Kościelnego Inspektora Ochrony Danych.

 

Art. 22 – Bezpieczeństwo przetwarzania

  1. Uwzględniając stan  wiedzy  technicznej,  koszt  wdrażania  oraz  charakter,  zakres, kontekst i cele przetwarzania oraz ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych o różnym  prawdopodobieństwie  wystąpienia i  wadze zagrożenia,  administrator  i  podmiot przetwarzający  wdrażają  odpowiednie  środki  techniczne  i  organizacyjne,  aby  zapewnić stopień bezpieczeństwa odpowiadający temu ryzyku.
  1. Oceniając, czy stopień bezpieczeństwa jest odpowiedni, uwzględnia się ryzyko wiążące się  z   przetwarzaniem,   w   szczególności   wynikające   z   przypadkowego   lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utraty, modyfikacji, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych.
  2. Administrator oraz podmiot przetwarzający podejmują działania w celu zapewnienia, by każda osoba fizyczna działająca z upoważnienia administratora lub podmiotu przetwarzającego, która ma dostęp do danych osobowych, przetwarzała je wyłącznie na polecenie administratora, chyba że wymaga tego od niej prawo.

 

Art. 23 – Warunki przechowywania zbiorów danych

  1. Zbiory danych powinny być przechowywane w pomieszczeniu przeznaczonym do tego celu, bezpiecznym, należącym lub dostępnym wyłącznie dla administratora, podmiotu przetwarzającego oraz osób przetwarzających na podstawie upoważnienia.
  1. W przypadku braku pomieszczenia o takich właściwościach, powinny być one przechowywane w szafie umieszczonej w lokalu należącym do administratora lub podmiotu przetwarzającego na zlecenie administratora lub dostępnym wyłącznie im i osobom przez nich upoważnionym, z wystarczającą gwarancją ich bezpieczeństwa i nienaruszalności.

 

Art. 24 – Przechowywanie danych w archiwach

  1. Szczególną uwagę należy zwrócić na zapewnienie nienaruszalności archiwów i ich zarządzanie.
  2. Archiwum powinno być wyposażone w system zamknięcia, który gwarantuje wystarczającą ochronę przed kradzieżą i włamaniem.
  3. Klucze do archiwum winny być starannie przechowywane przez administratora danych lub osobę przez niego upoważnioną. Staranność powinna być dochowana także przy autoryzacji dostępu udzielanego osobom postronnym.

 

Art. 25 – Przechowywanie danych w archiwach cyfrowych

  1. Dane zawarte  w  archiwach  cyfrowych  winny  być  zarządzane  za  pomocą licencjonowanego  oprogramowania,  pozwalającego  na  kontrolę  dostępu  przy  pomocy systemu identyfikatorów i haseł dostępu.
  1. Administrator winien zapewnić bezpieczeństwo danych poprzez okresowo dokonywany ich zapis i przeniesienie na inne nośniki, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych.
  2. Urządzenia i     nośniki     zawierające     dane     winny     być     przechowywane w pomieszczeniach zamkniętych i zabezpieczonych przed dostępem osób nieuprawnionych.

 

Art. 26 – Tajne archiwum

Tajne archiwum, ustanowione na podstawie ogólnych przepisów kanonicznych winno być strzeżone z uwzględnieniem jego szczególnego charakteru, zgodnie z przepisami kan. 489-490 Kodeksu Prawa Kanonicznego i kan. 259-260 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich   oraz   odpowiednimi   przepisami   partykularnymi,   w tym   obowiązującymi w instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego.

 

Art.   27   –   Zgłaszanie   naruszenia   ochrony   danych   osobowych   Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych

  1. W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych, administrator bez zbędnej zwłoki  –  w  miarę  możliwości,  nie  później  niż  w  terminie  72  godzin  po  stwierdzeniu naruszenia – zgłasza je Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych, chyba że jest mało prawdopodobne, by naruszenie to skutkowało ryzykiem naruszenia praw lub wolności osób fizycznych. Do zgłoszenia przekazanego po upływie 72 godzin dołącza się wyjaśnienie przyczyn opóźnienia.
  1. Podmiot przetwarzający po stwierdzeniu naruszenia ochrony danych osobowych bez zbędnej zwłoki zgłasza je administratorowi.
  2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno co najmniej:

1) opisywać charakter naruszenia ochrony danych osobowych, w tym w miarę możliwości wskazywać kategorie i przybliżoną liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i przybliżoną liczbę wpisów danych osobowych, których dotyczy naruszenie;

2) zawierać imię i nazwisko oraz dane kontaktowe inspektora ochrony danych lub oznaczenie innego punktu kontaktowego, od którego można uzyskać więcej informacji;

3) opisywać możliwe konsekwencje naruszenia ochrony danych osobowych;

4) opisywać środki zastosowane lub proponowane przez administratora w celu zaradzenia naruszeniu ochrony danych osobowych, w tym w stosownych przypadkach środki w celu zminimalizowania jego ewentualnych negatywnych skutków.

  1. Jeżeli – i w zakresie, w jakim – informacji nie da się udzielić w tym samym czasie, można ich udzielać sukcesywnie bez zbędnej zwłoki.
  2. Administrator dokumentuje wszelkie naruszenia ochrony danych osobowych, w tym okoliczności naruszenia ochrony danych osobowych, jego skutki oraz podjęte działania zaradcze. Dokumentacja ta powinna pozwolić Kościelnemu Inspektorowi Ochrony Danych na weryfikowanie przestrzegania niniejszego artykułu.

 

Art. 28 – Zawiadamianie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych

  1. Jeżeli naruszenie ochrony danych osobowych może powodować wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych, administrator bez zbędnej zwłoki zawiadamia osobę, której dane dotyczą, o takim naruszeniu.
  1. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, jasnym i prostym językiem opisuje charakter naruszenia ochrony danych osobowych oraz zawiera przynajmniej informacje i środki, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2-4.
  2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, w następujących przypadkach:

1)    administrator    wdrożył    odpowiednie    techniczne     i    organizacyjne    środki ochrony i środki te zostały zastosowane do danych osobowych, których dotyczy naruszenie, w szczególności    środki     takie    jak    szyfrowanie,     uniemożliwiające     odczyt    osobom nieuprawnionym do dostępu do tych danych osobowych;

2) administrator zastosował następnie środki eliminujące prawdopodobieństwo wysokiego ryzyka naruszenia praw lub wolności osoby, której dane dotyczą, o którym mowa w ust. 1;

3) wymagałoby ono niewspółmiernie dużego wysiłku. W takim przypadku wydany zostaje publiczny komunikat lub zastosowany zostaje podobny środek, za pomocą którego osoby, których dane dotyczą, zostają poinformowane w równie skuteczny sposób.

  1. Jeżeli administrator nie zawiadomił jeszcze osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych, Kościelny Inspektor Ochrony Danych – biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo, że to  naruszenie  ochrony  danych  osobowych  spowoduje  wysokie ryzyko  –  może  od  niego  tego  zażądać  lub  może  stwierdzić,  że  spełniony  został  jeden z warunków, o których mowa w ust. 3.

 

Art. 29 – Zgłoszenie naruszenia innym podmiotom

Niezależnie od spełnienia obowiązków określonych w art. 27-28, administrator winien zgłosić  bezzwłocznie  właściwej  władzy  kościelnej,  a  w  razie  potrzeby  także  organom ścigania, każde wtargnięcie do archiwum, lub do pomieszczenia, w którym przechowywane są zbiory danych, którego skutkiem była utrata lub zniszczenie rejestrów, akt, dokumentów urzędowych, indeksów i katalogów zawierających dane osobowe.

 

Art. 30 – Powołanie inspektora ochrony danych

  1. Kościelna publiczna osoba prawna może wyznaczyć inspektora ochrony danych.

W przypadku,  gdy przetwarzanie  danych  odbywa  się  na  dużą  skalę,  kościelna  publiczna osoba prawna powinna wyznaczyć inspektora ochrony danych.

  1. Kilka kościelnych publicznych osób prawnych może wyznaczyć jednego inspektora ochrony danych, o ile można będzie łatwo nawiązać z nim kontakt z każdej jednostki organizacyjnej.
  2. Inspektor ochrony danych powinien być wyznaczany na podstawie kwalifikacji zawodowych, a w szczególności wiedzy fachowej na temat prawa i praktyki w dziedzinie ochrony danych oraz umiejętności wypełnienia zadań, o których mowa w art. 32.
  3. Inspektor ochrony  danych  może  być  członkiem  personelu  administratora  lub podmiotu przetwarzającego lub wykonywać zadania na podstawie umowy o świadczenie usług.
  4. Administrator lub podmiot przetwarzający publikują dane kontaktowe inspektora ochrony danych i zawiadamiają o nich Kościelnego Inspektora Ochrony Danych.

 

Art. 31 – Status inspektora ochrony danych

  1. Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych był właściwie i  niezwłocznie włączany we wszystkie sprawy dotyczące ochrony danych osobowych.
  1. Administrator oraz podmiot przetwarzający wspierają inspektora ochrony danych w wypełnianiu przez niego zadań, zapewniając mu zasoby niezbędne do wykonania tych zadań oraz dostęp do danych osobowych i operacji przetwarzania, a także zasoby niezbędne do utrzymania jego wiedzy fachowej.
  2. Administrator oraz podmiot przetwarzający zapewniają, by inspektor ochrony danych nie otrzymywał instrukcji,  które  uniemożliwiałyby  mu  wykonywanie  jego  zadań.  Nie powinien on być odwoływany ani karany przez administratora ani podmiot przetwarzający za wypełnianie swoich zadań. Inspektor ochrony danych bezpośrednio podlega administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu.
  3. Osoby, których dane dotyczą, mogą kontaktować się z inspektorem ochrony danych we wszystkich sprawach  związanych  z  przetwarzaniem  ich  danych  osobowych  oraz z wykonywaniem praw przysługujących im na mocy niniejszego dekretu.
  4. Inspektor ochrony danych jest zobowiązany do zachowania tajemnicy lub poufności co do wykonywania swoich zadań – zgodnie z przepisami prawa kanonicznego lub świeckiego.
  5. Inspektor ochrony danych może wykonywać inne zadania i obowiązki. Administrator lub podmiot przetwarzający zapewniają, by takie zadania i obowiązki nie powodowały konfliktu interesów.

 

Art. 32 – Zadania inspektora ochrony danych

Do zadań inspektora ochrony danych należy:

1) informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane osobowe, o spoczywających na nich obowiązkach w zakresie ochrony danych i doradzanie im w tej sprawie;

2) monitorowanie przestrzegania niniejszego dekretu oraz polityk administratora lub podmiotu przetwarzającego w dziedzinie ochrony danych osobowych, w tym podział obowiązków,  działania  zwiększające  świadomość,  szkolenia  personelu  uczestniczącego w operacjach przetwarzania oraz powiązane z tym audyty;

3) współpraca z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych;

4) pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla Kościelnego Inspektora Ochrony Danych w kwestiach związanych z przetwarzaniem oraz w stosownych przypadkach prowadzenie konsultacji we wszelkich innych sprawach.

 

Art. 33 – Współpraca z organem nadzorczym

Administrator, podmiot przetwarzający i inspektor ochrony danych – jeśli został on wyznaczony – współpracują z Kościelnym Inspektorem Ochrony Danych w ramach wykonywania przez niego zadań.

 

Art. 34 – Przekazywanie danych i sporządzanie wypisów

  1. Przekazanie danych do innego kościelnego zbioru danych może nastąpić na wniosek osoby, której dane dotyczą lub na wniosek administratora zbioru danych, w którym mają zostać użyte wnioskowane dane. Może to nastąpić poprzez dostarczenie bezpośrednie lub za pośrednictwem poczty lub – z zachowaniem ostrożności – drogą elektroniczną.
  1. Przekazywanie danych osobowych przez kościelne publiczne osoby prawne innym podmiotom może nastąpić w przypadku, gdy:

1) jest to niezbędne dla wykonania zadań określonych w przepisach prawa;

2) osoba, której dane dotyczą została o tym poinformowana i uprzednio wyraziła zgodę na przekazanie danych w formie pisemnej;

3) przekazanie jest niezbędne dla wykonania umowy, której stroną jest osoba, której

dane dotyczą lub w interesie której dane miałyby zostać przekazane;

4) przekazanie jest niezbędne ze względu na ważne względy interesu publicznego.

  1. Dokonanie wypisu i przekazanie danych zawartych w zbiorze poza przypadkami przewidzianymi w ust. 1 i 2 oraz w art. 11 ust. 4, jest ponadto dopuszczalne:

1)    dla    celów    badawczych,    z    zachowaniem    kryteriów    metodologicznych i deontologicznych odnoszących się do badań historycznych, a w szczególności wskazanych w regulacjach dotyczących archiwów kościelnych;

2) dla celów statystycznych, po uprzednim usunięciu danych identyfikujących osoby.

 

Rozdział V

Kościelny Inspektor Ochrony Danych

 

Art. 35 – Niezależność Kościelnego Inspektora Ochrony Danych

  1. Kościelny Inspektor  Ochrony  Danych  jest  niezależnym  organem  monitorującym i zapewniającym przestrzeganie przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur. Kościelny Inspektor Ochrony Danych w zakresie  wykonywania  swoich   zadań  nadzorczych   nie  podlega  poleceniom  innych podmiotów.
  1. Funkcja Kościelnego  Inspektora  Ochrony  Danych  jest  urzędem  w  rozumieniu kan. 145 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
  1. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych ma obowiązek powstrzymać się od wszelkich zajęć i działań, niedających się pogodzić z pełnioną funkcją.
  2. Konferencja Episkopatu Polski zapewnia warunki i środki niezbędne do skutecznego wypełniania zadań przez Kościelnego Inspektora Ochrony Danych.

 

Art. 36 – Wybór Kościelnego Inspektora Ochrony Danych

  1. Kościelny Inspektor  Ochrony  Danych  jest  wybierany  przez  Zebranie  Plenarne Konferencji Episkopatu Polski na czteroletnią kadencję. Ta sama osoba może być wybierana na kolejne kadencje.
  1. Osoba pełniąca funkcję Kościelnego Inspektora Ochrony Danych powinna posiadać odpowiednią wiedzę, doświadczenie i umiejętności w zakresie ochrony danych osobowych, niezbędne do prawidłowego wypełniania swoich zadań.
  2. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może zostać odwołany z pełnionej funkcji tylko w przypadku, gdy dopuścił się poważnego uchybienia swoich obowiązków albo przestał spełniać wymogi niezbędne do pełnienia urzędu.
  3. Kościelny Inspektor Ochrony Danych może złożyć rezygnację z pełnionego urzędu. Winna być ona złożona na piśmie i osiąga skutek z chwilą jej notyfikowania Przewodniczącemu Konferencji Episkopatu Polski.

 

Art. 37 – Zadania Kościelnego Inspektora Ochrony Danych

  1. Do zadań Kościelnego Inspektora Ochrony Danych należy:

1) monitorowanie i zapewnianie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych w ramach i zgodnie z działaniem Kościoła katolickiego i jego struktur;

2) upowszechnianie wiedzy o ochronie danych osobowych w Kościele;

3)  doradzanie  administratorom  danych  i  podmiotom  przetwarzającym  w  Kościele

w zakresie ochrony danych osobowych;

4) udzielanie osobie, której dane dotyczą informacji dotyczących uprawnień przysługujących jej w związku z przetwarzaniem jej danych osobowych;

5)    rozpatrywanie    skarg    dotyczących    przestrzegania    przepisów    ustanowionych w Kościele w zakresie ochrony danych osobowych;

6) podejmowanie decyzji dotyczących dopuszczalności przekazywania danych do publicznej kościelnej osoby prawnej mającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości odnośnie do ochrony tych danych;

7) współpraca z krajowym organem nadzorczym, w tym dzielenie się informacjami oraz   świadczenie   wzajemnej   pomocy   w   celu   zapewnienia   przestrzegania   przepisów o ochronie danych osobowych;

8) monitorowanie zmian w działalności Kościoła mających wpływ na ochronę danych osobowych, w szczególności stosowania technologii informacyjnych i komunikacyjnych;

9) przedkładanie Konferencji Episkopatu Polski propozycji regulacji prawnych bądź zmian regulacji dotyczących ochrony danych osobowych.

  1. Kościelny Inspektor  Ochrony  Danych  nie  jest  uprawniony  do  monitorowania i ingerencji w przekazywanie danych do Stolicy Apostolskiej.
  2. Kościelny Inspektor  Ochrony  Danych  nie  może  monitorować  ani  ingerować w przetwarzanie danych dokonywane przez sądy w ramach sprawowania przez nie wymiaru sprawiedliwości.

 

Art. 38 – Uprawnienia Kościelnego Inspektora Ochrony Danych

W celu realizacji zadań Kościelny Inspektor Ochrony Danych jest uprawniony do:

1) żądania od podmiotów przetwarzających dane osobowe w Kościele udzielenia informacji związanych z przetwarzaniem i ochroną danych;

2) przeprowadzenia kontroli działalności podmiotów przetwarzających dane osobowe

w Kościele;

3) nakazania przywrócenia stanu zgodnego z prawem w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości przy przetwarzaniu danych;

4) nakazania administratorowi poinformowania osoby, której dane dotyczą o naruszeniu ochrony danych;

5) podjęcia innych środków, niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony danych osobowych w Kościele.

 

Art. 39 – Sprawozdanie z działalności Kościelnego Inspektora Ochrony Danych

Kościelny  Inspektor  Ochrony  Danych  sporządza  roczne  sprawozdanie  ze  swojej działalności,  które  jest  przekazywane  Konferencji  Episkopatu  Polski  oraz  publikowane w Aktach Konferencji Episkopatu Polski.

 

Art. 40 – Nadzór

  1. Niezależnie od  monitorowania  i  zapewniania  przez  Kościelnego  Inspektora Ochrony   Danych   przestrzegania   przepisów   w   zakresie   ochrony   danych   osobowych w rozumieniu  art.  35  ust.  1  niniejszego  Dekretu,  do  biskupa  diecezjalnego  w  ramach zwyczajnych działań kontrolnych (np. podczas wizytacji kanonicznych) należy także nadzór nad prawidłowym przestrzeganiem przepisów dotyczących pozyskiwania, przechowywania i przetwarzania danych osobowych.
  1. W instytutach  życia  konsekrowanego  i  stowarzyszeniach  życia  apostolskiego nadzór, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, sprawuje wyższy przełożony.

 

 

Rozdział VI

Procedura odwoławcza i odpowiedzialność za naruszenie przepisów niniejszego

Dekretu ogólnego

Art. 41 – Procedura odwoławcza

Jeśli  osoba,  której  dane  dotyczą,  uzna,  że  przetwarzanie  danych  nie  jest  zgodne z przepisami niniejszego Dekretu, może złożyć skargę do Kościelnego Inspektora Ochrony Danych, a następnie do właściwej dykasterii Stolicy Apostolskiej, zgodnie z przepisami Kodeksu Prawa Kanonicznego.

 

Art. 42 – Sankcje

  1. Kto powoduje szkody materialne lub moralne poprzez nieuprawnione pozyskanie, przechowywanie i wykorzystywanie danych osobowych jest zobowiązany do naprawienia szkody zgodnie z kan. 128 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 935 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich.
  1. Karze przewidzianej przez kan. 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich podlega ten, kto naruszając niniejsze przepisy:

1) nadużywa władzy kościelnej lub urzędu;

2) dokona lub zaniecha bezprawnie z powodu zawinionego zaniedbania aktu władzy kościelnej lub aktu urzędowego powodując szkodę dla innej osoby.

  1. Karą przewidzianą w kan. 1390 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 1452

Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich może zostać ukarany ten, kto nie zachowując

niniejszych przepisów narusza czyjeś dobre imię.

  1. Jeżeli przestępstwo  polega  na  naruszeniu  obowiązku  służbowego  kara  podlega zaostrzeniu i może także polegać na odwołaniu lub na pozbawieniu urzędu zgodnie z kan. 193 § 1 i 3; 196 § 1; 1336 § 1, n. 2° i 1389 Kodeksu Prawa Kanonicznego oraz kan. 975 § 1 i 2; 978; 1464 Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich.

 

 

 

Rozdział VII Przepisy końcowe

 

Art. 43 – Zasada swobody komunikacji

Kościół  katolicki  w  Polsce,  jego  osoby  prawne  i  fizyczne  korzystają  ze  swobody utrzymywania stosunków i komunikowania się ze Stolicą Apostolską, z Konferencjami Biskupów, z Kościołami partykularnymi, a także między sobą i z innymi wspólnotami, instytucjami, organizacjami i osobami w kraju i za granicą. Żaden artykuł tego Dekretu nie może być interpretowany w sposób, który w istotnym stopniu ograniczałby tę swobodę.

 

Art. 44 – Wejście w życie

  1. Niniejszy Dekret wchodzi w życie po uzyskaniu recognitio Stolicy Apostolskiej z chwilą promulgacji, zgodnie z kan. 455 § 2 i 3 w związku z kan. 8 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego.
  1. Promulgacja niniejszego Dekretu następuje poprzez zamieszczenie go na oficjalnej

stronie internetowej Konferencji Episkopatu Polski.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ Artur G. Miziński

Sekretarz Generalny KEP

 

+ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

Przewodniczący KEP

Joomla templates by a4joomla